Hoe overleef ik mijn puberende kinderen?

Ja, ook ik heb gepuberd. Als puber was ik regelmatig vervelend, en zei mijn moeder: ‘Ik hoop dat jouw toekomstige kinderen op een dag net zo vervelend worden als jij!’ Dat heb ik geweten. Zo’n 20 jaar later had ik mijn eigen puberende kroost en ik kan je vertellen: het was geen feest. Met regelmaat hoorde ik de uitspraak van mijn moeder in gedachten. Ik vroeg me af: Hoe overleef ik mijn puberende kinderen? Graag deel ik de inzichten die ik opdeed en benoem ik wat ons als gezin geholpen heeft om vol te houden met zijn allen.

Waar is de WIFI

Ik schrijf over puberteit als overlever, en met voortschrijdend inzicht. Als je slecht bereik hebt met je telefoon, is het lastig om contact te maken. Puberteit zou je kunnen zien als een periode waarin je kinderen zonder overleg het wachtwoord van de WIFI veranderden: de verbinding is zoek. Tijd dus om met je adolescente kind een nieuwe golflengte te zoeken die wel werkt. Ik kwam er met mijn puberende kinderen achter dat we elkaar niet meer verstonden. Mijn oude manieren om in contact te komen werkten niet meer. Ik werd door elk van mijn drie kinderen op de proef gesteld. Ze spraken ieder hun eigen taal. En dat vraagt van een ouder veel flexibiliteit. Er was een tijd dat niemand elkaar thuis leek te verstaan. Ik, die altijd makkelijk contact maakte met iedereen. Ik had moeite de juiste golflengte te vinden met mijn eigen kroost. Het voelde als een nederlaag om daar hulp voor in te schakelen. Maar dat hebben we gelukkig wel gedaan. 

Zaaien en afwachten 

Als je het met de wereld van tuinieren vergelijkt, is de puberteit het moment om het land braak te laten liggen. In de kindertijd heb je de zaadjes van jouw opvoeding gezaaid. In de puberteit vraag je je af of je ooit nog gaat oogsten. Zonder dat je het ziet, groeit er ondergronds van allerlei moois, maar daar is aan de oppervlakte nog niets aan te merken. De verleiding is groot om alles uit het plantsoen te trekken, maar we weten allemaal dat gras daar niet harder van gaat groeien. De puberteit is de tijd om naar binnen te keren en jouw eigen weg naar buiten te vinden. Als ouder kun je alleen maar stil zijn en toekijken. Goed voor jezelf zorgen en bij jezelf naar binnen gaan. Het is verduren en dat is voortdurend een uitdaging. Het is belangrijk om jouw kinderen, zelfs als er geen verbinding is, af en toe te vertellen dat jij wel bereikbaar bent. Als je oprecht blijft is het mogelijk om vanuit het moment dat jouw puber kiest om terug in contact te komen, wel weer fijn samen te zijn. 

Oogst van de opvoeding

Je zou het niet altijd zeggen, maar puberteit heeft ook zo zijn voordelen: tijd voor de eigen dingen die voor jou, naast je kinderen, belangrijk zijn. Als je in vertrouwen kunt verduren, dan voelt je puber dat er ruimte is om met eigen taal terug in contact te komen. Het vraagt vertrouwen dat alles wat je je kind hebt geleerd tussen nul en pakweg 12 jaar naar je terug komt. Er zijn kansen genoeg voor je kind om te laten zien dat hij of zij wel degelijk heeft begrepen waar de waarden en normen in jouw opvoeding over gaan. Je kinderen worden spiegels van hoe het is om op te groeien, en zij spiegelen misschien waar je zelf ooit de mist in bent gegaan. Met mij is het ook goed gekomen! En lukt het niet alleen? Kies iemand die ene stukje met je meeloopt, doe wat goed is voor jou. Misschien gaat puberteit in de kern hier ook over: verduren, vertrouwen en dan eindelijk oogsten.

Deze blog is geschreven door Trudy. 

Deel dit bericht:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn

Over de blogs

Hier lees je in vogelvlucht terug wat moeder en dochter bespraken in de podcast serie.

ANDERE BERICHTEN