Schelden is niet altijd schadelijk

Vroeger maakte schelden schuld. Wij moesten thuis 25 cent betalen bij het spreken van een scheldwoord. Aan het einde van de week moest de grootste vloeker er nog eens 2 euro bovenop doen, en werd de buit verdeeld onder de minst scheldende gezinsleden. Deed deze huisregel echt wat mijn moeder wilde? Is schelden echt zo schadelijk? Hoeveel vloek ik nu het vieze woorden potje voorbij is? Je leest het in deze blog. 

Stoppen en starten

Eerlijk is eerlijk: het vieze woorden potje werkte. Wellicht niet op de manier die mijn moeder ooit voor ogen had, gezien zij zelf met regelmaat 2 extra euro in de pot moest doen. Maar we stopten met schelden. Voor ons kinderen werd het een extra zakcentje. We leerden om enkel te vloeken in gedachten, de ander op stang te jagen zodat hij of zij zou betalen, en om de kamer uit te lopen bij kans op schelden.

Geheel onbedoeld leerde mijn moeder ons met het vieze woorden potje om emoties te onderdrukken, gevoelens weg te slikken en in een verhit gesprek de ondertoon te voeren. Oeps! 

Schelden is sussend

Er is –niet enkel door mijn moeder en haar beste bedoelingen– veel onderzoek gedaan naar de zin en onzin van schelden. Wat blijkt? Schelden is sussend! De Britse psycholoog Richard Stephens toonde dit aan door middel van zijn ijsbad experiment. Twee groepen mensen kregen de opdracht hun hand in ijswater te houden. De ene groep mocht vloeken, de ander mocht dat niet. Stephens ontdekte dat als mensen hun hand in ijswater dompelden, de simpele handeling van vloeken de deelnemers in staat stelde om verminderde pijn waar te nemen en meer pijn te tolereren. De groep die al vloekend en tierend hun hand in het water hield, hield dat langer vol dan de groep die hun mond moest houden. 

Creatief schelden

Met deze blog wil ik je natuurlijk niet vertellen dat het goed is om zoveel mogelijk te schelden. Sterker nog: uit het ijsbad experiment bleek dat mensen die regelmatig vloeken minder profijt hadden van het ijsbad. Hun tolerantie voor vloeken bleek te hoog. Dus vloek, maar met mate. Daarnaast hoef je natuurlijk niet altijd met ziektes en vleeswaren te schelden. Er zijn creatieve alternatieven. Denk aan het ouderwetse pannenkoek, potjandriedubbeltjes, verdorie, en vele anderen.

Vloeken gaat vooral om de ontlading van emoties, eventueel gepaard met enige vorm van stemverheffing. 

Vloeken van vandaag

Nóg beter is misschien wel om simpelweg jouw emoties onder woorden te brengen, dat is waar het uiteindelijk om draait. Denk aan een simpele zin als: ‘Ik voel me vreselijk boos/verdrietig/bang.’ Door te leren om je emoties te communiceren bereik je misschien wel veel meer dan een simpel scheldwoord. Daarnaast is het meteen een goede oefening om in verbinding te zijn met wat je voelt en/of nodig hebt. Vandaag de dag vloek ik gerust. Desondanks voelt het altijd nog alsof ik iets stouts doe, en heeft het me een flinke tijd gekost om mijn primaire emoties niet te onderdrukken maar te verwoorden. Dat gaat vandaag de dag dan ook een stuk makkelijker in plaats van vloeken. Stiekem ook een stuk beter, én goedkoper!

Deze blog is geschreven door: Marthe. 

Deel dit bericht:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn

Over de blogs

Hier lees je in vogelvlucht terug wat moeder en dochter bespraken in de podcast serie.

ANDERE BERICHTEN