Schelden maakt schuld

Er komt een dag dat jouw kinderen niet enkel woordjes leren van papa en mama. Op school leren ze het alfabet, en op het schoolplein helaas ook een ander vocabulaire: scheldwoorden. Natuurlijk geef jij als ouder het goede voorbeeld, en de kans is groot dat je ze corrigeert als de smaad over de tafel vliegt, maar er komt een dag dat dat niet meer helpt. Op die dag bedacht ik: het vieze woordenpotje. Hoe dat werkt lees je in deze blog. 

De spelregels van schelden

Als moeder heb ik met volle teugen genoten toen al mijn kinderen naar de lagere school gingen. De wereld wordt voor hen een maatje groter, en voor mama dus ook! Die nieuwe wereld van de kinderen bracht een hoop nieuwe dingen mee. Vriendjes en vriendinnetjes, nieuwe vaardigheden én een taal waarvan ik dacht die die in huis niet werd gesproken: scheldwoorden. Om korte metten met deze nieuwe taal te maken bedacht ik het vieze woorden potje. Mijn verlangen was dat de kinderen zouden voelen wat de uitbreiding van vocabulaire betekende.  Vloeken was niet verboden, maar het had wel consequenties:

– Elk vies woord betekende een kwartje in het potje; 

– De kleinste bijdrager kreeg aan het einde van de week de verzamelde kwartjes;

– Wie er het meest in had gedaan deed er uit eigen zak een rijksdaalder bovenop. 

Het is de toon die de muziek maakt

Mijn grootste bedoeling was dat mijn kids begrepen dat de toon van woorden die je zegt effect heeft op de ontvanger. Ik leerde mijn kroost dat schelden pijn doet. Er is geen apart vakje voor woorden die zo niet bedoeld waren. Als je ze spreekt, doen ze hun schade.  Woorden kunnen vlijmscherp treffen en maken de energie in de ruimte er niet beter op. Ik was trots op de woordenschat, die ze heel vroeg alle drie al tot hun beschikking hadden en waar ze complimenten over kregen. Die trots wilde ik behouden. Schelden was voor mij een no go

Als het kwartje valt

Ik ontdekte dat kinderen niet alleen doen wat je doet, maar ook zeggen wat je zegt. Wat bleek? Ik was degene die zelf de meeste kwartjes in het potje moest doen! Ik ontdekte dat mijn kinderen er een wedstrijd van maakten mij en elkaar uit te dagen om toch een verkeerd woord te gebruiken. Hoe waardevol is het als je als ouder erkent dat je fout zit. Dat jijzelf degene bent die emotionele lading omzet naar verbale uitingen die niet chic zijn? Een fijne bijkomstigheid is dat er nog meer besef kwam van wat woorden doen. Ik verloor een hoop kwartjes, maar er zijn er ook een aantal precies op de goede plaats gevallen. Misschien toch een goed idee zo’n potje. Voor ouders van nu, waar kinderen niet enkel op school maar ook op het internet een nieuw vocabulaire leren.

Tijd om die kwartjes te laten rollen! Of vallen, dat is misschien nog wel het belangrijkste. 

Deze blog is geschreven door Trudy. 

Deel dit bericht:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn

Over de blogs

Hier lees je in vogelvlucht terug wat moeder en dochter bespraken in de podcast serie.

ANDERE BERICHTEN